Odmówiłam rodzinie i nagle wszyscy uznali, że jestem potworem. Do dziś nie wiem, czy uratowałam siebie, czy straciłam wszystko
Stałam w kuchni z telefonem przy uchu, kiedy własna matka powiedziała mi, że po tym, co zrobiłam, nie powinnam już nazywać się rodziną. Przez lata byłam tą, która zawsze pomagała, pożyczała, odbierała, organizowała i milczała, aż w końcu powiedziałam „dość”. Do dziś boli mnie to, jak łatwo z osoby „złotej” stałam się egoistką, tylko dlatego, że pierwszy raz wybrałam siebie.
