Moja córka, Iwona, od lat namawiała mnie, żebym przeprowadziła się do niej i jej rodziny do Warszawy. W końcu uległam, zostawiając za sobą stare mieszkanie w Krakowie i wspomnienia po zmarłym mężu. Szybko jednak przekonałam się, że nie jestem już nikomu potrzebna, a ciepło rodzinnego domu to tylko wspomnienie.