Stałam na klatce schodowej i patrzyłam na szóstkę przerażonych dzieci po nagłej śmierci sąsiada, wiedząc, że za chwilę mogą je rozdzielić. Wbrew strachowi, biedzie i oporowi mojego męża powiedziałam, że wezmę je do siebie, choć sama nie wiedziałam, jak to udźwignę. To była najcięższa walka mojego życia, ale też pierwsza, w której naprawdę poczułam, czym jest rodzina.