Stanęłam twarzą w twarz z kobietą, która kiedyś rozwaliła mi dzieciństwo, a teraz przyszła prosić o pomoc, jakby nic się nie stało. W jednej chwili wróciły do mnie wszystkie lata strachu, upokorzeń i życia na ciągłym napięciu, ale razem z nimi przyszło też poczucie winy, którego nie umiałam uciszyć. Do dziś nie wiem, czy odmowa była moją pierwszą zdrową granicą, czy jednak grzechem, którego już z siebie nie zmyję.