Siedziałam na zimnych płytkach w kuchni, z telefonem w dłoni i wiadomością od mamy, która jednym zdaniem otworzyła we mnie wszystko, co latami próbowałam zagłuszyć. Opowiadam o tym, jak perfekcjonizm i ciągła potrzeba udowadniania swojej wartości doprowadziły mnie do granicy wyczerpania, konfliktów z rodziną i utraty siebie. Dziś wciąż zadaję sobie pytanie, czy człowiek naprawdę jest wart tyle, ile zdoła zrobić, czy może jednak coś więcej.