Nigdy nie zapomnę chwili, kiedy mój pies zaczął się dusić na środku kuchni, a ja z mężem zrozumieliśmy, że ktoś zrobił to celowo. Potem przyszły kolejne złośliwości, wandalizm pod blokiem i narastający strach, który wszedł do naszego domu razem z ciszą na klatce schodowej. Najbardziej boli mnie to, że za wszystkim stał człowiek, którego mijaliśmy prawie codziennie, ale to właśnie dzięki ludziom z naszej wspólnoty odzyskaliśmy spokój.