Stałam w kuchni z telefonem w ręku, kiedy mój brat trząsł się z bezsilności i krzyczał, że wszyscy go zostawili. Przez lata byłam dla niego kołem ratunkowym, aż zrozumiałam, że moja pomoc zaczęła go topić jeszcze bardziej. Do dziś noszę w sobie winę, ulgę i pytanie, czy miłość czasem nie wymaga tego, żeby w końcu przestać kogoś podtrzymywać.