Stałam w kuchni z mokrymi rękami i słuchałam, jak mąż mówi mojej matce, że jestem przewrażliwiona, jakby mnie w ogóle tam nie było. Przez lata próbowałam być wygodna dla wszystkich, aż zgubiłam własny głos, spokój i poczucie, że w ogóle mam prawo o sobie decydować. To jest historia o tym, jak długo można wytrzymać, zanim człowiek zrozumie, że przetrwanie to jeszcze nie życie.