Oddałam rodzinie wszystko, a potem usłyszałam, że jestem niewdzięczna. Dopiero gdy zabrakło mi pieniędzy, snu i siły, zrozumiałam, co naprawdę straciłam
Stałam w kuchni z rachunkiem za prąd w ręku, kiedy mój brat powiedział mi prosto w twarz, że bez mnie i tak sobie poradzili, choć od dwóch lat utrzymywałam pół domu. Przez długi czas wmawiałam sobie, że pomaganie rodzinie to obowiązek, nawet jeśli kosztuje mnie zdrowie, związek i poczucie bezpieczeństwa. Dziś wciąż zadaję sobie pytanie, czy lojalność wobec bliskich ma sens, jeśli po drodze człowiek przestaje istnieć dla samego siebie.