Stałam w kuchni z telefonem przy uchu, a głos mojej matki ciął mnie jak nóż, kiedy powiedziała, że po tym wszystkim nie mam prawa stawiać granic. Przez lata byłam dla wszystkich od ratowania: pożyczki, opieka, zakupy, nocne telefony, wieczne „tylko ty nam zostałaś”, aż w końcu zorientowałam się, że nikt już nie pyta, jak ja się trzymam. To jest historia o tym, jak próbowałam ocalić rodzinę, a omal nie straciłam samej siebie.