Siedziałam przy niedzielnym stole, kiedy moja siostra po raz kolejny oznajmiła, że zostawia mi dzieci, jakby to było oczywiste i należne. Kiedy pierwszy raz spokojnie powiedziałam „nie”, zobaczyłam w oczach własnej rodziny nie tylko złość, ale coś gorszego — rozczarowanie, jakbym zdradziła ich wszystkich. Do dziś boli mnie to, że najtrudniej było zawalczyć o siebie nie z obcymi, tylko z ludźmi, których kochałam najbardziej.