W jedno zwyczajne poniedziałkowe przedpołudnie cały mój świat rozpadł się na kawałki przez jedno zdanie mojej synowej. Od tego dnia ciągle żyję wspomnieniami, żalem i nadzieją, że może jeszcze kiedyś moja rodzina będzie razem. Ta opowieść mówi o samotności, utraconej bliskości i czekaniu na cud, którego tak bardzo pragnę.