Stałam w łazience sali weselnej, patrzyłam na rozmazany makijaż i słuchałam, jak moja matka wali w drzwi, żebym przestała robić wstyd rodzinie. W tamtej chwili coś we mnie pękło, bo zrozumiałam, że od lat nie żyję po swojemu, tylko spełniam cudze oczekiwania, aż zostało ze mnie zmęczenie i cicha złość. Opowiadam o tym, jak doszłam do ściany i dlaczego do dziś nie wiem, czy uratowałam siebie, czy skrzywdziłam wszystkich wokół.